На оддалечениот планински премин на границата меѓу Iran и Turkey, патници ја преминуваат границата со мешавина од страв, исцрпеност и олеснување, по недела обележана со војна, долги патувања и прекини во комуникацијата.
На иранската страна од граничниот премин Kapıköy Border Gate, во турската провинција Van Province, семејства и поединци пристигнуваат по денови поминати на пат. Снежни планини го опкружуваат преминот, додека луѓето носат мали куфери, мобилни телефони без локална SIM-картичка и решителност да го завршат напорното патување.
Според извештаите на Reuters, во последните денови стотици луѓе ја преминале границата, додека конфликтот меѓу United States и Israel од една страна и Иран од друга страна се проширува низ регионот.
Некои велат дека побегнале бидејќи бомби паѓале врз нивните градови. Други решиле да ја напуштат земјата откако го изгубиле контактот со своите семејства поради прекини на комуникацијата. Повеќето патувале по копно бидејќи летовите биле откажани.
По пристигнувањето на границата, новодојдените прашуваат како да стигнат до градот Ван, кој е оддалечен околу два часа возење, и како повторно да воспостават контакт со надворешниот свет. Новинарите понекогаш им ги позајмуваат своите телефони за да можат да им јават на своите семејства дека се безбедни.
Секој има различна причина за заминување. Некои останале без работа, други се обидуваат да посетат болни членови од семејството, додека многумина едноставно го прекинале својот секојдневен живот поради војната.
Ebrahim Eidi (61), кој неодамна престојувал во Tehran, вели дека многу Иранци чекаат да видат дали власта ќе ослабне доволно за да избие нов бран протести.
„Луѓето чекаат нешто да се случи, да дојде до промена. Многумина веруваат дека Reza Pahlavi би можел да стане симбол на обединување ако започнат протести“, изјавил тој.
Еиди го напуштил Иран пред 34 години и денес живее во Netherlands, каде работи со бегалци и баратели на азил. Тој се враќа во Иран приближно еднаш годишно, но вели дека овојпат атмосферата е поинаква.
Според него, многу луѓе решиле да останат во Иран бидејќи сè уште веруваат во иднината на земјата, но се плашат дека сами немаат доволно сила да ја променат власта.
„Луѓето се плашат да излезат на улица. Не се плашат од Америка, за жал се плашат од сопствената влада“, рече тој.
Leila (45) патувала во спротивна насока – се враќала од Istanbul кон Иран откако го изгубила контактот со своето семејство во Shiraz.
„Како можам да бидам безбедна кога чувствувам дека моето семејство можеби е во опасност?“, изјавила таа.
