Истрага во Велика Британија утврди дека новороденче, чии останки биле откриени во стара куќа завиткани во весници од 1910 година, било жртва на убиство.
Случајот, кој со децении бил скриен од очите на јавноста, бил повторно отворен откако скелетот на бебето бил пронајден во јули 2024 година при реновирање на куќа во Бишоп Окленд.
Криспин Оливер, кој ја водел истрагата за смртта, случајот го опишал како исклучително необичен од правен и доказен аспект, но и како особено тажна и единствена приказна.
„Јасно е дека на едно беспомошно дете му се случило нешто страшно. Тоа се случило во нашата заедница, но пред повеќе од еден век. Трогателно е да се види како јавноста и луѓето од овој крај реагираа и направија сè што беше исправно за бебето Окленд“, изјавил Оливер.
Бебето, кое во текот на истрагата било познато само како „бебето Окленд“, било пронајдено на 29 јули 2024 година, во куќа изградена кон крајот на 19 век.
Останките ги открил сопственикот на објектот, Питер Муди, додека поставувал нов под на вториот кат. Откако подигнал една од подните штици, забележал нешто необично и сфатил дека станува збор за останки. Бидејќи не бил сигурен кој е најправилниот чекор, ги контактирал локалните власти.
Главниот инспектор Мел Сатерленд на сослушувањето раскажал дека бил на должност кога стигнала пријавата за пронајдениот скелет. Откако било потврдено дека станува збор за човечки останки, куќата била запечатена за да се зачува местото до пристигнувањето на форензички антрополог.
Д-р Микол Зупело пристигнала уште истата вечер, а во следните два дена детално ја пребарувала куќата.
Форензичката анализа покажала дека скелетот бил речиси целосен и делумно мумифициран. Радиојаглеродното датирање, сепак, не можело да даде прецизна година на смртта, туку само покажало дека бебето починало во периодот помеѓу 17 век и 1955 година.
Обдукцијата ја извршиле д-р Зупело и патологот д-р Луиз Малкахи. Според нивните наоди, бебето било во 38. до 40. недела од бременоста, односно било доносено новороденче.
На скелетот не биле забележани траги од трауматски повреди, но истражителите откриле значаен детал – околу вратот имало врвка.
Патологот објаснил дека врвката била обвиткана трипати околу вратот, потоа била врзана во јазол и повторно обвиткана.
Иако овој наод бил клучен за истрагата, не можело да се утврди дали врвката во моментот на смртта била затегната. Поради тоа, медицинската причина за смртта официјално останала неутврдена.
Дополнителен проблем претставувала староста на останките и фактот што мекото ткиво одамна исчезнало. Поради тоа, истражителите не можеле ниту да потврдат ниту целосно да исклучат можна болест, физички напад или друга траума. Не било можно да се утврди ниту дали детето можеби било мртвородено.
Сепак, истрагата на крајот заклучила дека станува збор за убиство, односно дека непознато лице намерно го задавило новороденчето со врвка.
Во обид да се дознае кој било детето и што точно се случило пред повеќе од 100 години, била направена и ДНК-анализа. Но, таа не дала резултат што би можел да го идентификува бебето или да ги поврзе останките со некоја конкретна личност.
Најважната трага биле весниците во кои било завиткано бебето. И покрај тоа што страниците биле пожолтени од времето, истражителите успеале да утврдат дека станува збор за примероци од весникот „The Umpire“, објавени во јуни 1910 година.
Пописот на населението од 1911 година открил уште еден важен податок. Објектот во кој биле пронајдени останките тогаш не бил само станбена куќа, туку служел како трпезарија или кафуле.
Полицијата во текот на истрагата упатила и јавен повик до луѓе кои можеби имале семејна врска со лицата што живееле или работеле во објектот во тоа време.
Се јавиле две сестри кои верувале дека би можеле да бидат роднински поврзани со слугинка која работела во куќата. Сепак, ДНК-тестирањето не покажало роднинска поврзаност.
Сатерленд признал дека истражителите во текот на целата постапка располагале со исклучително мал број траги, што дополнително го отежнувало обидот да се реконструира случувањето.
За време на сослушувањето било потврдено и дека не биле пронајдени докази што би покажале дека врвката имала врска со некаков религиозен предмет или со акушерските практики што се користеле во тоа време.
Истрагата не ангажирала ниту специјалист за јазли. Причината била финансиска – проценето било дека трошоците за ангажирање експерт од Холандија би биле преголеми во однос на можноста истрагата да добие дополнителни информации.
По повеќе од еден век поминат во анонимност, „бебето Окленд“ конечно добило име во рамките на истрагата, но вистинскиот идентитет и понатаму останал непознат.
Бебето било погребано во април годинава на гробишта во Бишоп Окленд. Луѓето кои учествувале во истрагата се откажале од надоместоците за своите услуги.
Сатерленд ја опишал истрагата, која траела две години, како исклучително тешка и во одредени моменти фрустрирачка, особено поради недостигот од докази и огромниот временски период што поминал од смртта.
Сепак, според него, целиот случај добил достоинствен завршеток со погребот на детето.
„Беше трогателно да се види достоинственото испраќање што бебето на крајот го доби“, заклучил Сатерленд.
