Судирот меѓу Иран, Соединетите Американски Држави и Израел влезе во 26-тиот ден, а ситуацијата станува сè понапната и непредвидлива. Иако се појавија информации дека администрацијата на Доналд Трамп испратила список од 15 услови за прекин на конфликтот, што би можело да доведе до едномесечно примирје, реалноста на терен покажува сосема поинаква слика.
Во меѓувреме, САД не запираат со воените подготовки. Според најавите, дополнителни 3.000 војници би можеле да бидат испратени во регионот, со можни операции поврзани со стратешкото иранско острово Харг, кое има клучна улога во извозот на нафта.
Трамп изјави дека Иран се согласил никогаш да не произведува нуклеарно оружје и дури посочи дека САД добиле „подарок од непроценлива вредност“, но не откри за што станува збор. И покрај ваквите тврдења, иранските власти остро негираат дека воопшто се водат било какви преговори со Вашингтон.
Конфликтот започна на 28 февруари со напади од страна на САД и Израел врз Иран, опишани како „превентивни“, по неуспешните разговори за нуклеарната програма. Одговорот на Техеран беше жесток – напади врз американски бази низ регионот, со што во судирот беа вовлечени и земјите од Персискиот Залив. Иранските ракети стигнаа дури и до Турција и Кипар.
Во последните напади, дронови погодија резервоар за гориво на меѓународниот аеродром во Кувајт, предизвикувајќи пожар. За среќа, нема пријавени жртви, но штетата дополнително ја зголеми загриженоста во регионот. Истовремено, сирени за тревога се огласија и во Бахреин, додека Саудиска Арабија соопшти дека пресретнала повеќе беспилотни летала.
Дополнителна загриженост предизвика и информацијата дека проектил паднал во кругот на нуклеарната електрана во Бушехр. Според Меѓународната агенција за атомска енергија, самата централа не е оштетена и нема повредени, но ризикот останува сериозен. Директорот Рафаел Гроси повика на максимална воздржаност за да се избегне нуклеарна катастрофа.
Иранската Револуционерна гарда соопшти дека започнала нов, 80-ти бран напади во рамки на операцијата „Вистинско ветување 4“, насочени кон цели во Израел, Кувајт, Бахреин и Јордан. Нападите вклучуваат воени бази и стратешки точки, што покажува дека конфликтот се шири надвор од првичните граници.
Во меѓувреме, расте и стравот од економски последици. Извршниот директор на Shell предупреди дека Европа би можела да се соочи со сериозен недостиг на гориво веќе следниот месец, бидејќи кризата со снабдување со нафта и гас се продлабочува.
Ситуацијата дополнително се комплицира со шпекулации дека следна можна цел на Израел би можела да биде Турција, што би значело директно вовлекување на земја членка на НАТО во конфликтот.
Во сенка на сите овие случувања, се најавува можен мировен самит со посредство на Пакистан, Египет и Турција, но останува неизвесно дали воопшто ќе се одржи и дали ќе донесе резултати.
Додека дипломатските пораки и воените потези се судираат, светот внимателно следи – бидејќи исходот од овој конфликт може да има последици далеку надвор од границите на Блискиот Исток.
