Додека конфликтот на Блискиот Исток продолжува да се разгорува, сè погласни се предупредувањата дека светот може да се соочи со уште поголема и поразорна војна. Во фокусот на овие стравувања се Израел и Турција, за кои сè почесто се споменува можност за директен судир.
Поранешниот израелски премиер Нафтали Бенет предизвика силни реакции со изјавата дека „Турција е новиот Иран“, директно посочувајќи го претседателот Реџеп Таип Ердоган како една од најголемите закани за Израел. Според него, Анкара има амбиции да го опкружи Израел и да создаде непријателска оска во регионот.
Во своите настапи, Бенет испрати јасна порака дека Израел нема да остане пасивен доколку почувствува закана. Тој нагласи дека по Иран, следната точка на тензија би можела да биде токму Турција, што дополнително ја засилува неизвесноста.
Зад овие изјави стојат и конкретни геополитички судири. Една од главните точки на конфликт е Сирија, каде по падот на режимот на Башар ал-Асад настана вакуум на моќ. Турција се обидува да го искористи тој простор за поставување воени бази, додека Израел тоа го гледа како директна закана и веќе реагирал со превентивни напади врз одредени позиции.
Дополнителна тензија создава и ситуацијата во Африка, особено околу Сомалиленд. Израел со признавањето на независноста на овој регион влезе во директен судир со интересите на Турција, која има силно присуство во Сомалија и таму гради воени и стратешки позиции. Овој судир на интереси го проширува конфликтот и надвор од Блискиот Исток.
Дополнително, Израел тврди дека Турција има врски со Хамас и дека на нејзина територија се подготвуваат планови за напади, што Анкара негира, но ваквите обвинувања ја зголемуваат недовербата меѓу двете страни.
Доколку дојде до директен воен судир, експертите предупредуваат дека би станувало збор за конфликт со огромни размери. Турција има значителна предност во бројноста – со над 84 милиони жители и стотици илјади активни војници, како и поголем број тенкови и силна морнарица. Од друга страна, Израел има технолошка супериорност, особено во воздухопловството, со модерни борбени авиони како F-35 и напредни системи за противвоздушна одбрана.
Еден од најзагрижувачките фактори е нуклеарниот потенцијал. Се смета дека Израел располага со значителен нуклеарен арсенал, што би можело драматично да го промени текот на евентуалниот конфликт, додека Турција нема такво оружје.
Анализите покажуваат дека во краткорочен судир Израел би имал предност поради технолошката надмоќ, но доколку војната се одолжи, индустриската моќ и човечкиот потенцијал на Турција би можеле да ја променат рамнотежата.
И покрај сите овие сценарија, исходот останува неизвесен. Додека дипломатските напори сè уште постојат, реториката и случувањата на терен сугерираат дека ризикот од поширок конфликт не може да се игнорира. Светот внимателно следи, свесен дека евентуален судир меѓу овие две сили би имал последици далеку надвор од регионот.
