Православните верници утре го одбележуваат празникот посветен на Светите седум маченици Макавеи, ден кој има посебно место во црковната традиција, но и во македонските народни обичаи и верувања. Со празникот започнуваат и Богородичните пости, период посветен на духовна подготовка пред празникот Успение на Пресвета Богородица.
Според црковното предание, празникот е посветен на седумте браќа Авим, Антонин, Гуриј, Елеазар, Евсевон, Алим и Маркел, нивната мајка Соломонија и свештеникот Елеазар. Тие, според преданието, пострадале маченички околу 180 години пред Христовото раѓање, во период кога биле изложени на притисок да се откажат од својата вера.
Нивната приказна е поврзана со владеењето на сирискиот цар Антиох, во време кога верниците биле ставени пред тешки искушенија. Седумте браќа, нивната мајка и свештеникот Елеазар, според црковното предание, останале верни на својата вера и поради тоа претрпеле маченичка смрт.
Во македонската народна традиција, овој празник има и дополнително значење. Денот се смета за голем и тежок празник, за кој постоело верување дека не треба да се извршуваат тешки работи. Со празникот се поврзани и бројни народни обичаи и верувања кои се пренесувале од генерација на генерација.
Едно од најинтересните верувања е поврзано со времето во текот на годината. Според народната традиција, деновите околу почетокот на август се набљудувале како своевиден показател за временските услови што ќе следуваат во наредните месеци.
Според ова верување, одреден ден одговара на одреден месец. Така, времето забележано во тие денови се толкувало како најава за тоа какви временски услови би можеле да преовладуваат во соодветниот месец.
Во народните преданија се вели и дека токму во овој период времето почнува постепено да се свртува кон зимата. Промените во природата биле забележливи и кај птиците преселници, кои според етнографските записи почнувале да се подготвуваат за заминување кон потоплите краишта.
Посебно сведоштво за овие верувања е оставено во народниот материјал собран од браќата Миладиновци. Во нивниот зборник се споменуваат првите дванаесет денови од август, познати како „Моринки“.
Според запишаното народно верување, во овие денови жените не работеле, не переле и не ги капеле децата. Деновите се користеле и за претскажување на временските услови за целата година.
Верувањето било едноставно: времето во секој од првите дванаесет дена од август се поврзувало со времето во еден од дванаесетте месеци. Ако првиот ден бил топол, се верувало дека јануари ќе биде студен, а ако вториот ден бил со убаво време, се очекувало февруари да биде со посложени временски услови. Истото правило се применувало и за останатите денови и месеци.
Овие обичаи денес претставуваат дел од македонското народно и етнографско наследство и сведочат за начинот на кој луѓето во минатото ги следеле природата, временските промени и годишните циклуси.
Покрај народните верувања, празникот Светите седум маченици Макавеи има пред сè духовно и верско значење, бидејќи со него започнува периодот на Богородичните пости, кој православните верници го посветуваат на пост, молитва и духовна подготовка.
