Долго време идејата дека луѓето можат да го намирисаат стравот кај другите се сметаше за мит. Денес, сè повеќе научни истражувања покажуваат дека човечкото тело навистина испраќа суптилни хемиски сигнали кога сме исплашени – сигнали што мозокот на другите ги регистрира, дури и без свесна перцепција.
Стравот го менува хемискиот состав на потта, особено во пределот под пазувите, создавајќи таканаречени емоционални хемосигнали. Научниците откриле дека различни нивоа на страв произведуваат различни молекуларни траги, кои можат прецизно да се разликуваат со лабораториски анализи.
Уште поинтересно е што мозокот реагира на овие сигнали автоматски. Дури и кога луѓето не чувствуваат никаков специфичен мирис, нивните нервни центри за емоции се активираат како одговор на „потта од страв“.
Овие реакции не се само биолошка куриозитетност – кај некои испитаници тие ја зголемиле будноста, концентрацијата и брзината на размислување.
Со други зборови, и без да сме свесни, нашето тело постојано „чита“ емоции кај другите – преку воздухот што го вдишуваме.
