Утрешниот ден е посветен на Света Татјана: Ден на просветата, милосрдието и непоколебливата вера
25 јануари не е само датум во календарот, туку ден кога се сеќаваме на една од најсветлите личности во раното христијанство – Света Татјана Римјанка, позната како заштитничка на просветата и чистата мисла. Овој ден, кој во народот е познат како „Татјанин ден“, се слави со посебна топлина, бидејќи нејзиниот живот е вечен потсетник дека вистинската сила не лежи во суровоста, туку во верата и молитвата, кои можат да ја допрат и најтврдо срце.
Родена во Рим, Света Татјана живеела како ѓакониса, посветена на тивка и искрена служба на Црквата. Нејзиниот живот го прекинал судот на незнабоштвото, но и во најтешките моменти, нејзиниот дух останал непоколеблив. Додека мачителите се обидувале да ја скршат со телесни казни, небото ја штитело – четири ангели бдееле над неа, а самите џелати, сведоци на чудото, подоцна станале верници и примиле маченички венец. Татјаната не барала одмазда, туку се молела за спасението на оние кои ја малтретирале, претворајќи ја страдањето во светлина и прошка.
Легендите за нејзината непоколебливост се испреплетуваат со чудесни симболи: гладниот лав кој наместо да ја нападне, ја следел како кротко јагне, отсечената коса која не ја намалила нејзината моќ, и секое утро во затворот се појавувала целосно исцелена и озарена. Сè укажува дека силата на Света Татјана е во чистотата на срцето и вербата, а не во надворешните околности.
На овој празник, христијанската традиција повикува на милосрдие, прошка и просветление. Особено се нагласува потребата да се моли за умот и срцето на младите, да им се пружи поддршка и да се поттикне чиста мисла. Денес, почитувањето на Света Татјана значи да се подаде рака на оние кои страдаат, да се простува и да се негува духот на добрина во секој дом.
За оние кои го носат нејзиното име, празникот е потсетник дека топлината и светлината кои ја носат во себе се како празничниот леб кој во православните земји се меси за да донесе сонце и благосостојба.
Света Татјана го завршила својот земен пат во 225 година, но нејзината вера и непоколебливост остануваат пример дека вистинската сила е во чистото срце, верата и љубовта кон ближниот – поостра од секој меч и посилна од секој ѕвер.
