Наполитанската пица не е само вкусно јадење – таа е дел од италијанската култура и наследство. Во 2017 година, вештината за нејзина подготовка, позната како „arte del pizzaiuolo napoletano“, беше впишана на листата на нематеријално културно наследство на УНЕСКО. Тоа значи дека не е заштитен само рецептот, туку и традицијата, техниката и знаењето што се пренесува од генерација на генерација во Наполи.
Автентичната пица се подготвува строго по правилата на Associazione Verace Pizza Napoletana. Тестото се прави од брашно тип „00“, вода, сол и свеж квасец, без масло или шеќер, и ферментира најмалку осум часа за еластичност и лесна сварливост. Се развлекува рачно, без сукало, за да остане воздухот во рабовите и да се добие препознатливиот мек и надуен корничоне.
Две традиционални варијанти се најпознати: Маринара (домат, лук, оригано, маслиново масло) и Маргерита (домат, моцарела, свеж босилек, маслиново масло). Секој состојок има строги стандарди за потекло и квалитет, од доматите San Marzano до моцарелата fior di latte или mozzarella di bufala.
Печењето е критично: пицата се става во печка на дрва на 430–480°C само една минута. Така, тестото брзо нараснува, рабовите благо потемнуваат, а средината останува сочна и мека.
Зад едноставниот изглед на ова јадење стои вековна традиција, занаетчиско знаење и длабока почит кон состојките – и токму тоа ја прави Наполитанската пица посебна и заслужено заштитена од УНЕСКО.
