Третиот ден од посетата на Австралија заврши со емотивен земјотрес, откако принцот Хари одржа говор кој ја замолкна публиката на самитот InterEdge во Мелбурн. Во својата најинтимна исповед досега, војводата од Сасекс отворено проговори за внатрешните демони, чувството на немоќ и траумата која ја носи уште од 1997 година, кога неговата мајка, принцезата Дајана, загина во сообраќајна несреќа во Париз. Хари призна дека со години се преправал дека е во ред за да не ја разочара јавноста, додека внатрешно бил „скршен и вцепенен“.
Хари не штедеше зборови за својот отпор кон британската монархија, откривајќи дека во одредени моменти од животот чувствувал вистински презир кон сопствената судбина. „Не ја сакав мојата работа, не ја сакав кралската улога. Мислев – таа ја уби мајка ми и бев против сè што таа претставуваше“, изјави Хари. Тој објасни дека тагата не исчезнува со нејзино игнорирање и дека растењето под постојан медиумски надзор само ја продлабочувало неговата агонија, правејќи го да се чувствува изгубено и предадено од системот.
Преку солзи, принцот сподели дека војската и двете мисии во Авганистан биле клучни за градење на неговата отпорност, но дека вистинскиот пресврт се случил кога се запрашал што би сакала принцезата Дајана да направи тој со својот живот. „Сфатив дека ако некој друг е во мојата позиција, би ја искористил оваа платформа за да направи промена во светот. Тоа целосно ја промени мојата перспектива“, нагласи тој, додавајќи дека денес како сопруг и татко има јасна цел – да биде поддршка за своето семејство.
Хари упати моќна порака до сите кои се борат со ментални проблеми, потенцирајќи дека барањето професионална помош не е знак на слабост, туку врвна форма на сила. Тој призна дека децата ја чувствуваат секоја вознемиреност на родителот и дека токму поради неговите синови и ќерка решил конечно да се соочи со минатото. Неговото обраќање во Мелбурн е јасен доказ дека принцот веќе не сака да молчи, туку ја користи својата болка како алатка за исцелување на другите, докажувајќи дека дури и под најтешкиот товар на славата, човечноста мора да преовлада.
Дали сметате дека неговата искреност конечно ќе го смени мислењето на критичарите за неговото повлекување од кралските должности?
