Хрватска се простува од легендарниот пејач Мишо Ковач, но начинот на кој е организирано неговото последно испраќање предизвика полемики во јавноста.
Во авторски коментар за „Индекс“, новинарот Слободан Муфиќ го поставува прашањето дали било неопходно ковчегот со телото на пејачот да се пренесува низ повеќе далматински градови и да биде дел од јавна церемонија на стадионот „Пољуд“ во Сплит.
Последната желба на Мишо Ковач
Според објавените информации, Мишо Ковач посакувал да биде погребан на загрепските гробишта Мирогој, покрај својот прерано починат син Еди.
Неговото семејство побарало погребот да се одржи во приватна атмосфера, во присуство на најблиските роднини и пријатели.
Сепак, ден пред погребот била организирана јавна проштална церемонија, со пренесување на ковчегот низ Сплит, Шибеник и Задар.
„За неговите песни не е потребен ковчег“
Авторот на коментарот смета дека Мишо заслужува величествено испраќање, но дека тоа можело да се организира без јавно изложување и пренесување на неговото тело.
Како пример го наведува Шибеник, родниот град на пејачот, каде што илјадници граѓани се собрале пред катедралата „Свети Јаков“ и заедно ги пееле неговите песни.
Според Муфиќ, токму таквото простување покажало дека музиката и спомените се доволни за достоинствено оддавање почит.
Легенда која ќе продолжи да живее преку песните
Мишо Ковач имаше посебна врска со Сплит и фудбалскиот клуб Хајдук, а неговите концерти собираа десетици илјади обожаватели.
Особено се памети концертот на „Пољуд“ во 1993 година, кога пред речиси 50.000 луѓе изјави:
„Никогаш нема да умрам затоа што ве имам вас, публиката која секогаш беше со мене.“
Во коментарот се нагласува дека јавните погребни поворки можат да бидат израз на љубов и почит, но и дека желбата на семејството за приватност треба да има особена тежина.
Пораката на авторот е дека големината на Мишо Ковач не се мери со спектаклот на неговото испраќање, туку со песните и музичкото наследство што ги остави зад себе.
