Еден од најстрашните криминални случаи во Србија, кој со години ја шокира јавноста, започнал да се открива дури по смртта на жената за која подоцна се утврди дека го убила својот сопруг и го криела неговото тело повеќе години во штала, внимателно заѕидано во буре со бетон и песок.
Според реконструкцијата на настаните, телото на Иван Стојановиќ (40) било пронајдено во 2022 година во селско имање кај Лесковац, во метално буре од 200 литри кое било целосно опкружено со цигли и бетон. Внатре, форензичарите пронашле човечки останки, а ДНК анализата потврдила дека станува збор за исчезнатиот маж, кој последен пат бил виден во 2019 година.
Истрагата утврдила дека неговата сопруга, Билјана Стојановиќ (38), го убила сопругот во семејната куќа, по што просторијата била темелно исчистена и пребоена за да се сокријат трагите од злосторството. Телото потоа било преместено и скриено во штала, каде што било ставено во буре и дополнително затворено со бетон и цигли, со цел да се спречи ширење мирис и откривање на злосторството.
Повеќе години, таа успевала да ги убедува роднините и околината дека нејзиниот сопруг е жив и дека работи во странство. Дури и пренесувала наводни поздрави од него, со изговор дека комуницираат, но не може да се јави директно поради технички причини. Семејството верувало во нејзините објаснувања сè до моментот кога вистината почнала да се расплеткува.
Клучниот пресврт се случил кога нивната ќерка пронашла пасош во домот, кој покажал дека Иван последен пат влегол во Србија во 2019 година и никогаш повеќе не ја напуштил државата. Тоа веднаш предизвикало сомнежи, по што случајот бил пријавен во полиција преку член на семејството кој бил полицаец.
По пријавата, роднина ја истражил шталата на имотот, каде забележал доградена конструкција. По рушење на дел од ѕидот, било пронајдено бурето, а во моментот кога било отворено, првите човечки останки станале видливи, по што веднаш била повикана полицијата.
Форензичката анализа подоцна утврдила дека жртвата била убиена во една од просториите на куќата, а потоа телото било внимателно преместено и скриено. И покрај обемната истрага, не биле пронајдени докази за учество на други лица во злосторството.
Случајот дополнително се комплицирал бидејќи Билјана, која била главен осомничен, подоцна исто така била пронајдена мртва. Според наодите, таа извршила самоубиство, при што до неа биле пронајдени нож и отровна супстанца, што отвори дополнителни дилеми за тоа што точно се случувало во последните часови од нејзиниот живот.
Истражителите наведуваат дека жената во одреден момент исчезнала, по што нејзиното тело било пронајдено во штала, на импровизиран кревет, со траги кои укажуваат на самоубиство. Овој наод практично ја затворил можноста за понатамошно кривично гонење.
Иако официјалната истрага заклучила дека не постоеле соучесници, локалното население и понатаму изразува неверување дека вакво злосторство можело да биде извршено и криено со години без знаење на околината. Семејството на жртвата останало со дополнителна трагедија, бидејќи Иван бил погребан покрај брат кој починал како дете, со што целата приказна добила уште потешка семејна димензија.
Случајот и денес останува еден од најморбидните примери на долгорочно прикриено злосторство во регионот, со повеќе неразјаснети елементи кои продолжуваат да предизвикуваат јавен интерес и шпекулации.
