Повеќе од децении по катастрофалната нуклеарна несреќа во Чернобил, научниците дојдоа до фасцинантни откритија за тоа како животинскиот свет успеал да опстане во високо радиоактивната зона на исклучување. Најновите студии откриваат дека кучињата кои живеат во кругот на самата електрана развиле посебни биолошки механизми за заштита и поправка на сопствената ДНК.
Според истражувањето објавено во магазинот Genes, преживеаните кучиња во зоната се поделиле во две различни групи. Првата група живее во градот Чернобил и генетски е блиска до другите кучиња во источна Европа, додека втората група, сместена во непосредна близина на самата електрана, покажува извонредни генетски промени кои им овозможуваат отпорност на токсичните услови.
Природна селекција, а не случајни мутации
Иако овие две групи живеат блиску една до друга, нивниот генетски профил е толку различен што функционираат како да се на две изолирани територии. Меѓутоа, научниците утврдиле дека овие разлики не се резултат на случајни мутации или геолошки „drift“ (генетско скршнување), туку станува збор за класичен случај на насочена природна селекција.
Според анализите, кај černobilските кучиња е идентификувана генетска адапција на најмалку стотина локации во геномот. Овие маркери се директно поврзани со:
- Ефикасна одбрана од рак и малигни заболувања
- Зајакнат имунолошки систем
- Напредни механизми за поправка и регенерација на оштетената ДНК
Бидејќи радиоактивноста и токсичните супстанции континуирано ја оштетуваат ДНК и го поттикнуваат развојот на тумори, единките кои со тек на времето развиле способност природно да ги поправаат овие оштетувања стекнале еволутивна предност, пренесувајќи ги овие корисни особини на своето потомство.
Иако експертите нагласуваат дека се потребни дополнителни испитувања за целосно разјаснување на хронологијата на овие промени, овие сознанија даваат неверојатен увид во тоа како природата успева да се адаптира дури и во најекстремните услови на Земјата.
