Меѓународната академија за астронаутика објави ажуриран протокол кој предвидува како научниците, институциите и јавноста треба да постапуваат доколку некогаш биде регистриран можен сигнал од вонземска интелигенција.
Иако темата повторно ги разгоре шпекулациите за живот надвор од Земјата, станува збор за превентивни правила, а не за потврда дека човештвото веќе воспоставило контакт. Целта е да се избегнат паника, дезинформации и непромислени реакции доколку некогаш навистина се појави сомнителен сигнал.
Една од најважните промени во новите правила е јасната порака дека никој нема право самостојно да испрати одговор. Тоа значи дека ниту поединци, ниту научни лаборатории, компании или држави не би смееле да комуницираат со потенцијална вонземска цивилизација без претходни глобални консултации и поширок меѓународен договор.
Новите насоки претставуваат надградба на правилата од 2010 година и се прилагодени на современиот дигитален свет, каде непроверени информации за неколку минути можат да предизвикаат глобален хаос.
Социјалните мрежи, развојот на вештачката интелигенција, лажните видеа и брзото ширење на информации создаваат ризик дури и лажен сигнал да стане светска сензација. Токму затоа протоколот бара секоја потенцијална детекција да помине низ строги научни проверки пред јавно да биде објавена.
Според документот, сите податоци поврзани со можен сигнал треба да се зачуваат, архивираат и да бидат достапни за независна анализа од други научници. Наместо брзи заклучоци, се бара внимателна проверка, повторливост на резултатите и транспарентна комуникација со јавноста.
Дополнително, правилата повеќе не се ограничуваат само на радио-сигнали. Современата потрага по вонземски живот сега вклучува и таканаречени техносигнатури – необични електромагнетни сигнали, светлосни импулси, потенцијални технолошки траги и други феномени што би можеле да укажуваат на интелигентно потекло.
Во протоколот се предлага и формирање постојан комитет составен од астрономи, правници, експерти за етика, општествени науки и комуникации, кој би помогнал при евентуална сериозна детекција и би спречувал политички, медиумски или комерцијални влијанија врз научниот процес.
Посебен акцент е ставен и на заштитата на научниците, бидејќи евентуалното откритие од ваков размер би можело да донесе силен јавен притисок, закани и дезинформации.
Историјата покажува дека и претходно имало сигнали што првично изгледале необично, но подоцна се покажале како технички шум, природни појави или земски извори. Токму затоа, експертите предупредуваат дека првата реакција при можно откритие не треба да биде сензација, туку детална проверка.
На крајот, останува едно прашање кое науката сè уште не го решила целосно – кој навистина има право да зборува во име на целото човештво ако некогаш стигне порака од некоја друга цивилизација.
