Долги години се сметаше дека мачките можат значително да ги влошат симптомите кај децата кои боледуваат од астма. Но, ново големо истражување на научници од Каролинска институтот во Шведска покажува дека ова широко распространето верување можеби не е целосно точно.
Во студијата биле опфатени повеќе од 30.000 деца на возраст од 4 до 17 години со дијагностицирана астма и алергиски заболувања. Целта била да се утврди дали присуството на мачка во домот е поврзано со почести астматични напади, потешки симптоми или послаба контрола на болеста.
Резултатите покажале дека децата кои живееле со мачка немале поголем ризик од влошување на астмата во споредба со оние кои немале домашен миленик. Научниците анализирале повеќе показатели, меѓу кои зачестеноста на нападите, потребата од медицинска интервенција и функцијата на белите дробови, но не пронашле значајни разлики.
Истражувањето ги разгледало и факторите како бројот на мачки во домот, нивната возраст и пол, но ниту тие не покажале влијание врз тежината на симптомите.
Експертите нагласуваат дека ова не значи оти алергијата на мачки не постои. Кај чувствителни лица, алергените што ги произведуваат мачките сè уште можат да предизвикаат кивање, солзење на очите, чешање и отежнато дишење.
Сепак, резултатите сугерираат дека не треба автоматски да се препорачува отстранување на мачката од домот кај секое дете со астма. Наместо тоа, лекарите советуваат секој случај да се проценува индивидуално, врз основа на конкретните симптоми и алергиски тестови. Научниците сметаат дека се потребни дополнителни истражувања, но оваа студија претставува силен аргумент против долгогодишниот мит дека живеењето со мачка неизбежно ја влошува астмата.
