Разводот може значително да го промени секојдневието и да предизвика силни емоции. Експертите посочуваат дека луѓето во овој период често минуваат низ неколку фази на тагување, иако тие не мора кај секого да се појават по ист редослед или со ист интензитет.
Една од првите фази е негирањето. Тоа може да претставува начин на кој психата привремено се заштитува од силниот емоционален стрес и од соочувањето со новата реалност.
Потоа често следува лутината, кога на површина излегуваат гневот, разочарувањето и другите потиснати чувства поврзани со крајот на бракот.
Следната фаза е преговарањето. Во неа човекот може да размислува дали нешто можело да биде направено поинаку, дали односот можел да се спаси или дали одлуката за развод била правилна.
Кај дел од луѓето потоа се јавува депресивна фаза, проследена со тага, повлекување и чувство на загуба. Во овој период поддршката од семејството и пријателите може да биде особено важна. Доколку емоционалната состојба сериозно го нарушува секојдневното функционирање, корисна може да биде и стручна психолошка помош.
Последната фаза е прифаќањето. Тоа не значи дека сите негативни чувства исчезнале, туку дека човекот постепено ја прифаќа новата реалност и почнува да го насочува животот кон иднината.
