Кога купуваме леб, често се водиме според неговата боја или натписите на пакувањето. Но, ознаката „повеќезрнест“ сама по себе не значи дека производот е поздрав или поквалитетен.
Повеќезрнестиот леб содржи повеќе видови житарки, но тие можат да бидат и цели и рафинирани. Токму затоа нутриционистите советуваат при изборот најголемо внимание да се посвети на декларацијата.
Целите житарки ги содржат сите делови од зрното и се побогати со растителни влакна, витамини, минерали и антиоксиданси. Кај рафинираните житарки, пак, при обработката се отстрануваат делови од зрното, а со тоа се губи и дел од хранливата вредност.
При читањето на декларацијата важно е да се погледне кои состојки се наведени први, бидејќи тие се застапени во најголемо количество. Ако меѓу првите состојки стојат интегрално пченично брашно, овес или други цели житарки, тоа е подобар избор од производ во кој доминира рафинирано брашно.
Добар показател е и количината на растителни влакна. Според препораките наведени во текстот, пожелно е едно парче леб да содржи најмалку три грама влакна, а додадените шеќери да бидат под три грама по парче.
При изборот може да се провери и колкав процент од производот е направен од цели житарки. Производите со најмалку 50 проценти цели житарки генерално претставуваат подобар избор.
Лебот богат со влакна и протеини може подолго да го одржува чувството на ситост. За похранлив оброк може да се комбинира со јајца, сирење, авокадо, семки или путер од јаткасти плодови.
Затоа, наместо да се водите само според бојата на лебот или зборовите „multigrain“ и „повеќезрнест“, најдобро е да ја проверите листата на состојки и нутритивните вредности.
