Настапот на Александар Вучиќ по изборниот пораз во Србија привлече големо внимание, а неговиот говор на телото беше предмет на анализа на комуникологот и експерт за невербална комуникација, д-р Љиљана Бухач.
Според нејзината проценка, Вучиќ покажувал значително поинакво однесување од она што јавноста го гледала за време на предизборната кампања.
Додека во кампањата настапувал самоуверено и најавувал победа, на изборниот ден, според Бухач, неговото држење укажувало на несигурност и напнатост.
Таа особено го издвоила моментот кога Вучиќ чекал околу два часа во ред за гласање.
Како што објаснила, забележала наведнати раменици, спуштена глава, сериозен израз на лицето и избегнување комуникација со присутните.
Уште поголемо внимание посветила на неговото обраќање по признавањето на изборниот пораз.
„Додека ѝ се обраќаше на нацијата, признавајќи дека ги изгубил изборите, се чувствуваа неговата нервоза, тага и болка“, оценила Бухач.
Според неа, Вучиќ бил на работ на плачење, а неговите гестови, напнатата вилица и честото навлажнување на усните ги протолкувала како можни знаци на силна емоционална вознемиреност.
Таа забележала и промена во неговиот настап кога зборувал за политичките противници.
„По првичниот плачлив и емотивен тон, станал агресивен и полн со лутина“, е суштината на нејзината анализа.
За време на обраќањето, Вучиќ им честитал на победниците, но истовремено упатил остри критики, нарекувајќи ги извршители на туѓи планови за уривање на земјата.
Иако го признал поразот, најавил продолжување на политичката борба од опозиција.
Анализата на Бухач претставува нејзино стручно толкување на видливото однесување, а не потврда за вистинската психолошка состојба или чувствата на Вучиќ.
Неговиот настап, сепак, отвори нова тема во јавноста за тоа како политичките лидери реагираат во моменти на големи изборни пресврти.
