Тајни планови, залихи на крв и минирани аеродроми – еве колку блиску бил НАТО сојузот до внатрешен крвав конфликт заради амбициите на Трамп!
Светот е во шок по објавата на данската национална телевизија „ДР“, која откри досега невидени детали за тензиите на Арктикот. Додека јавноста веруваше дека желбата на Доналд Трамп да го купи Гренланд е само необична политичка изјава, зад кулисите данската војска се подготвувала за најлошото – директна американска инвазија врз својата територија.
Според извори од данското министерство за одбрана, планот бил брутален, но јасен. Данските војници на островот имале наредба, во случај на напад од САД, веднаш да ги разнесат пистите на клучните аеродроми во Нук и Кангерлусуак. Целта не била победа над супериорната американска војска, туку „зголемување на цената“ за Вашингтон – принудувајќи ги САД да извршат отворен и непријателски чин на агресија против сопствен НАТО сојузник.
Дека ситуацијата била на раб на ескалација докажуваат и следниве шокантни факти:
- Медицинска подготовка: На Гренланд биле тајно испратени големи залихи на крв за лекување на евентуални ранети војници.
- Тајна коалиција: Неколку европски држави, под превезот на „заеднички вежби“, испратиле специјални трупи обучени за планинско војување на Арктикот за да и помогнат на Данска.
- Максимална дискреција: За овие планови знаеле само мал број луѓе во самиот врв на данската одбрана.
Откако Трамп се врати во Белата куќа, Гренланд стана негова опсесија, нарекувајќи го островот клучен за националната безбедност на САД. Ова предизвика невиден јаз во НАТО, каде европските земји за првпат почнаа да гледаат на Америка како на потенцијален агресор врз европска територија.
Иако атмосферата беше пред експлозија, тензиите малку се смирија по Светскиот економски форум во Давос во јануари. Трамп таму јавно вети дека нема да користи воена сила за анектирање на Гренланд, туку ќе се фокусира на преговори. Сепак, данското откритие остава огромна дамка врз трансатлантските односи и го отвора прашањето: Колку навистина е безбедна Европа во новата ера на американската надворешна политика?
