Нов спор меѓу две земји членки на Европската Унија отвора нови прашања околу тоа кој треба да преземе одговорност за мигрантите кои преку една земја пристигнале на територијата на ЕУ, а потоа продолжиле кон друга држава.
Италија официјално ја известила Германија дека нема да прифаќа одредени мигранти кои германските власти сакаат да ги вратат во земјата, повикувајќи се на европските правила за азил и на претходно постигнати договори меѓу двете држави.
Италијанското Министерство за внатрешни работи испратило официјален допис до германската влада во кој го одбива примопредавањето на мигранти согласно таканаречените Даблински правила. Информацијата ја објави италијанскиот јавен сервис „РАИ њуз“.
Според системот воспоставен со Даблинските правила, вообичаено одговорноста за разгледување на барањето за азил ја има земјата членка во која барателот првпат влегол на територијата на Европската Унија.
Токму ова правило сега повторно е во центарот на спорот меѓу Рим и Берлин.
Во конкретниот случај станува збор за три барања за враќање мигранти кои се однесуваат на периодот пред 12 јуни, односно пред стапувањето во сила на новиот Пакт за миграција и азил.
Италијанските власти сметаат дека овие случаи треба да бидат опфатени со таканаречената „амнестија за Даблин“, која била предвидена во договорот постигнат меѓу Италија и Германија во декември минатата година.
Рим дополнително се повикува и на механизам за компензација при кој се зема предвид бројот на мигранти кои биле пренесени во Италија со бродови на германски невладини организации.
Поради тоа, италијанските власти сметаат дека во овие конкретни случаи нема основ за прифаќање на враќањето од Германија.
Случајот доаѓа во момент кога миграцијата повторно создава сериозни политички несогласувања меѓу земјите членки на Европската Унија. Прашањето како да се распределат одговорностите, каде треба да се процесираат барањата за азил и кој треба да ги прифаќа лицата кои се враќаат од друга земја станува сè посложено.
Дополнителни тензии во последниот период предизвикало и пристигнувањето на десетици илјади мигранти во шпанската енклава Сеута, која се наоѓа во Северна Африка.
Развојот на ситуацијата довел до нови мерки од италијанските власти. Италија вовела привремени контроли на воздушната и поморската граница со Шпанија, а како причина била наведена потребата од заштита на националната безбедност и на европскиот систем за контрола на границите.
Прашањето за враќањето на мигрантите во земјите низ кои првично влегле во ЕУ е особено чувствително за јужните држави членки, кои често се првото место на пристигнување на мигрантите по морскиот пат.
Италијанската премиерка Џорџа Мелони во последниот период повеќепати ја нагласува политиката на нејзината влада за зајакнување на контролата на границите и продолжување со враќањето на лица кои нерегуларно престојуваат во земјата.
На тој начин, одлуката на Рим да одбие конкретни враќања од Германија доаѓа во поширок контекст на несогласувања за тоа како земјите од ЕУ треба заеднички да се справуваат со миграцијата.
Случајот со трите мигранти дополнително го отвора прашањето како во пракса ќе се применуваат старите правила во периодот на преминување кон новиот европски Пакт за миграција и азил.
Додека земјите членки се обидуваат да постигнат заеднички пристап, ваквите случаи покажуваат дека и понатаму постојат значителни разлики меѓу националните влади околу распределбата на одговорноста за мигрантите и примената на европските правила.
