Судењето за трагедијата во дискотеката „Пулс“ во Кочани, каде што загинаа 63 лица, а над 200 беа повредени, ја отвори хронологијата на една ноќ што се претворила во симбол на системски пропусти и човечка болка.
Доказите презентирани во судница покажуваат дека опасноста не започнала со пламенот, туку многу порано – со нефункционални излези, недоволна противпожарна заштита и запаливи материјали во внатрешноста. Настапот на групата ДНК бил проследен со пиротехнички средства чиј дофат бил поголем од растојанието меѓу бината и плафонот, што го направило ризикот реален и непосреден.
Огнот брзо се проширил кон материјалите – стиропор, дрво, гипс-картон и сунѓер набавен уште во 2012 година. Вештачењето покажало дека сунѓерот при горење создавал „жешки капки“, кои биле пронајдени и на облеката на жртвите, меѓу нив и на јакната на пејачот Андреја Ѓорѓиевски.
Жртвите не се бореле само со пламенот – токсични испарувања, јаглерод моноксид, недостиг на воздух и метежот при обидот за евакуација ја направиле ситуацијата уште посмртоносна. Фотографии, видеоснимки и предмети – облека, обувки, гитара, фотоапарат – биле презентирани како докази, но за семејствата тие се последни траги од една ноќ што никогаш нема да се заборави.
Обвинителството посочува дека дел од излезите биле нефункционални или заклучени, а во објектот биле пронајдени празни противпожарни апарати. Дополнително, биле изведени докази за пиротехничка опрема и изгорени ресивери.
Судската постапка треба да утврди кој и како придонел за трагедијата. Но зад правниот јазик стои човечката тежина – секој доказ е последен предмет на некого што не се вратил дома. Трагите од „Пулс“ зборуваат погласно од зборовите, потсетувајќи дека оваа трагедија можела и морала да биде спречена.
