Додека во развиените западни земји волонтерството се смета за врв на општествена одговорност и клучен фактор за личен развој, во Македонија оваа благородна активност сè уште се соочува со сериозни предизвици и неразбирање. Статистиките покажуваат дека во држави како Германија или скандинавските земји, огромна поддршка добиваат токму оние кои го подаруваат своето слободно време за општо добро. Таму, волонтерското искуство е златен стандард при вработување, бидејќи работодавците гледаат на тоа како доказ за висок морал и развиени социјални вештини.
Во Македонија, сликата е значително поинаква и честопати демотивирачка за младите луѓе. Главната пречка лежи во менталитетот и економската несигурност, каде што на бесплатната работа сè уште се гледа со сомнеж или како на „губење време“. Наместо да биде поттикнато од институциите, волонтерството кај нас најчесто се сведува на индивидуални ентузијасти или краткорочни проекти на невладиниот сектор. Недостатокот на законски олеснувања и јасно дефинирани бенефити за волонтерите придонесува за тоа многумина брзо да се откажат од желбата да придонесат во својата заедница без паричен надомест.
Експертите предупредуваат дека додека не се промени пристапот на државата и не се воведат конкретни механизми за вреднување на волонтерскиот труд, Македонија ќе продолжи да заостанува зад европските трендови. Потребна е масовна едукација уште од училишните клупи за да се сфати дека помагањето на другите не е само хуман чин, туку и инвестиција во сопствената иднина. Без системска поддршка и промена на свеста, волонтерството кај нас ќе остане само на маргините, додека развиениот свет продолжува да ги жнее плодовите на оваа несебична општествена движечка сила.
