Светите рамноапостолни браќа Методиј и Константин – Кирил, познати како учители словенски, потекнуваат од градот Солун, родени во побожно семејство кое дало значајни духовни личности на своето време.
Методиј на почетокот служел во воена служба, исто како и неговиот татко. Поради неговата способност и углед, царот го поставил за управник на словенска област во рамките на тогашната држава. По околу десет години служба, тој се повлекол од светскиот живот и се замонашил на планината Олимп, посветувајќи се на духовен живот. Подоцна таму му се приклучил и неговиот помлад брат Константин.
Мисија меѓу народите
По барање на хазарскиот каган и со одлука на царот Михаил, браќата биле испратени на мисија меѓу Хазарите, каде што според преданијата успеале да проповедаат христијанство и да крстат дел од владејачката елита.
Подоцна, во 862 година, на повик од моравскиот кнез Ростислав, биле испратени во Моравија за да го проповедаат христијанството на словенски јазик.
Создавање на словенското писмо
Светите браќа, според преданието, ја создале првата словенска азбука – глаголицата, и превеле значајни богослужбени книги, меѓу кои Евангелието, Апостолот и Псалтирот. Со тоа го вовеле служењето на словенски јазик, што имало огромно значење за културниот и духовниот развој на словенските народи.
Рим и последните години
Во Рим биле примени од папата Адријан I, кој им укажал голема почест, особено поради моштите на свети Климент Римски кои ги донеле со себе.
Во Рим, Кирил се разболел и починал во 869 година. Методиј продолжил со мисијата, станувајќи архиепископ на Моравија и Панонија, каде што се соочувал со прогонства и затвор, но останал верен на својата мисија.
Наследството
Методиј крстил повеќе владетели и народи, меѓу кои и чешкиот кнез Боривој и неговата сопруга Људмила. Со своите ученици превел голем дел од Светото писмо и црковни книги на словенски јазик.
Починал на 6 април 885 година во Моравија, а неговото дело го продолжиле неговите ученици, кои се префрлиле на југ, во Македонија, каде што од Охрид продолжиле со ширењето на словенската писменост и христијанска традиција.
Нивното дело останува едно од најважните во историјата на словенската култура и духовност.
