Додека цените на нафтата и горивата растат низ Европа, земјите од Европската Унија се обидуваат со различни стратегии да го ублажат ударот врз граѓаните. Некои влади воведуваат директна контрола на цените, други ги намалуваат даноците, а трети се обидуваат со построг надзор на пазарот. Сепак, експертите предупредуваат дека ефектите од овие мерки сè уште се неизвесни.
Германија, на пример, планира нов систем според кој бензинските пумпи ќе смеат да ја менуваат цената на горивото само еднаш дневно. Овој модел е преземен од Австрија, каде што вакво правило постои уште од 2011 година. Таму цената може да се зголеми само еднаш во денот – точно напладне, додека намалувања се дозволени во секое време.
Некои држави избраа порадикален пристап. Унгарија и Хрватска воведоа ограничување на максималните цени. Во Хрватска, на пример, дизелот не смее да надмине 1,55 евра по литар, додека бензинот е ограничен на 1,50 евра. Во Унгарија, пак, постојат слични ограничувања, но тие не важат за туристи и возила со странски таблички, кои плаќаат пазарна цена.
Полска успева да задржи пониски цени благодарение на пониските даноци и силното влијание на делумно државната нафтена компанија Орлен, која контролира голем дел од рафинериите и бензинските пумпи.
Португалија реагираше со намалување на данокот на горивото, а Франција се потпира на строг надзор. Таму бензинските пумпи мораат редовно да ги пријавуваат цените во државен дигитален систем, а сомнителните скокови може да донесат високи казни.
Во Луксембург контролата е уште построга – државата директно ги одредува максималните цени на горивото, кои важат неколку дена. Благодарение на тоа, поскапувањата таму се многу поумерени отколку во соседните земји.
